تاثیر بحران های اقتصادی بر فرهنگ سازی قشر جوان

یادداشت،مبینا ابراهیمی مقدم؛
آیا مشکلات اقتصادی مارا از مسیر فرهنگی و اجتماعی جوانان غافل کرده است؟

ناهنجاری،پدیده ای ناموزون و غریب نسبت به ابعاد فرهنگی و اجتماعی هر جامعه است که اگر مورد بررسی قرار نگیرد و حل نشده رها گردد به مرور زمان با عادی پنداری در سطح جامعه دیگر ناهنجاری نخواهد بود و وارد ابعاد هنجار در تقسیم بندی رفتارهای اجتماعی خواهد شد.
بخش اعظمی از آینده هر سرزمین و هر جامعه به نوجوانان و جوانان وابسته است و اگر کسی بخواهد تصویر آینده و فردای جامعه ای را پیش بینی کند با تحلیل و بررسی افکار و عقاید و دغدغه های اکثر نوجوانان و جوانان آن جامعه به هدفش خواهد رسید و تصویر نزدیکی از آینده آن جامعه را دریافت می کند.
با تحلیل اجماعی و نگاه دقیق تر و عمیق تر به نوجوانان و جوانان ایران می توان دریافت که اکثریت این قشر به ویژه نوجوانان با ناهنجاری ها و تهاجم های فکری بسیاری درگیر هستند که این ناهنجاری ها به واسطه فضای مجازی عادی انگاری و طبیعی جلوه داده شده است اما این حجم از بی هدف پیمودن و سردرگمی که در نوجوانان و جوانان ایرانی دیده می شود مسئله معمول و همیشگی نبوده و نیست.
نوجوانانی که بی پروایی کلام و رفتار برایشان کلاس محسوب می شود و تجربه کارهای ناهنجار و غیرمعمول برایشان شجاعت به حساب می آید و مسیر نوجوانی و جوانی را برایشان چالش برانگیز تر از دوره نوجوانی و جوانی نسل های پیشین رقم می زند.
آیا مشکلات و شرایط ویژه اقتصادی سبب بی توجهی به مسئله انحطاط فکری نوجوانان شده است؟
همه ما می دانیم که دوره نوجوانی پر از چالش و تجربه های پرخطر و مهم است که اگر به درستی کنترل نشود مسیر زندگی هر شخص را به طور کل تغییر خواهد داد و البته که این چالش ها از زمان پدربزرگ ها و مادربزرگ های ما تا به امروز وجود داشته و طبیعی پنداشته می شود اما آنچه که نوجوانان امروز ایران در حال تجربه هستند مسئله ای نیست که بتوان آن را چالش های معمول نوجوانی دانست بلکه انحطاط آشکار فکری و رفتاری است که اگر جدی گرفته نشود مشکلات عدیدی را به وجود خواهد آورد و آینده جامعه را تحت تاثیر قرار خواهد داد،با یک گشت و گذار چند دقیقه ای در فضای مجازی دریافت خواهیم کرد که سطح دغدغه و میزان ناهنجاری در گروه نوجوانان ایرانی در چه وضعیتی است و با کمی آینده نگری می توان صدمه های مهمی که در آینده از این طریق به بطن جامعه فرهنگی و اجتماعی ایران زده می شود را پیش بینی کرد.
اما سوال مهم این است که آیا مشکلات اقتصادی کشور تمامی تمرکز مسئولین را به خود جلب کرده است که هیچ برنامه ریزی مفید و مثمر ثمری در جهت کنترل افکار و فرهنگ نوجوانان اجرا نمی شود؟
عدم ارائه الگوی مناسب به نوجوانان و جوانان سبب شده است تا سردرگمی فرهنگی که اکنون شاهد آن هستیم رخ دهد و دگرگونی های عجیبی را ایجاد کند.
بسیاری از افراد در مواجهه با مسئله ناهنجاری هایی که توسط نوجوانان رخ می دهد والدین آنان را مقصر و مسبب می دانند در صورتی که باید توجه داشت که این پدیده طی فرآیند بسیار طولانی فرهنگی و فکری ایجاد شده است و برنامه ریزی های جدی و مهمی در جهت رساندن نوجوان ایرانی به این مرحله انجام شده بود که از کنترل و مدیریت والدین خارج بوده است،گرچه پدر ها و مادر ها می توانند با مدیریت اصولی و کنترل گری ماهرانه از پیشرفت این ناهنجاری ها جلوگیری کنند اما راه حل اصلی باید به صورت کلان طراحی و اجرا گردد.

مسیری که نوجوان ایرانی در حال سپری کردن آن است بسیار پرچالش و پر پیچ و خم دیده می شود،نتیجه این مسیر هم می تواند انحطاط فکری و فرهنگی و هم می تواند انقلاب فرهنگی باشد و مثبت و منفی بودن نتیجه این راه به اقدامات کلان و خرد دولتی در حوزه فرهنگی و اجتماعی بستگی دارد اما باید توجه داشت که اگر امروز از آن غافل باشیم انتهای خوب و خوشی نخواهد داشت و آینده آنچنان که مطلوب ما است نخواهد بود.

یادداشت:مبینا ابراهیمی مقدم

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *