خشونت علیه زنان فقط کبودی زیر چشم نیست!

مبینا ابراهیمی مقدم – نگاه نیوز : 25 نوامبر به عنوان روز جهانی منع خشونت علیه زنان نام گذاری شده است تا بر همگان یادآوری شود که منظور از خشونت علیه زنان فقط دندان شکسته و زیر چشم کبود نیست،در صورتی که خشونت علیه زنان ابعاد و اشکال مختلف و متفاوتی دارد.
خشونت علیه زنان مسئله ای است که در هر کجای جهان و در هر کشوری با هر دین و فرهنگی وجود دارد و هیچ دولت و ملتی نمی تواند مدعی آن باشد که در سرزمین ایشان خشونتی علیه زنان رخ نمی دهد البته باید دانست که برخی فرهنگ ها در بعضی از کشور ها تشدید کننده و کاتالیزگر مسئله خشونت علیه زنان هستند،همچنین در برخی کشورها به دلیل نبود قوانین محکم و جدی در زمینه منع خشونت علیه زنان و ایجاد برابری جنسیتی،این مسئله ازدیاد می گردد.

لازم به ذکر است که همیشه و در هر موردی طرف خشونت علیه یک زن یا زنان،مردان نیستند بلکه مواردی یافت شده است که خشونت های صورت گرفته علیه زنان(در هر بعد و شکل)توسط همجنس خوشان هم بوده است،برای مثال خشونت های روحی و کلامی بسیاری وجود دارد که توسط زنان علیه زنان رخ می دهد و این تفکر که همیشه مردان طرف مقابل خشونت بر زنان هستند را برهم می زند.
همه ما حداقل یک بار شاهد این بوده ایم که یک زن درباره زن دیگری قضاوت کند،برای مثال ما زنان هستیم که با دیدن یک زنی که از همسرش جدا شده،دستان همسرمان را محکم تر می گیریم،این قضاوت زن علیه زن است و این قضاوت اعمال خشونت روحی است.
پس این تفکر که تغییرات فکری در خصوص نابرابری های جنسیتی باید از مردان شروع شود کاملا اشتباه و غیرمنطقی طلقی می شود،در ابتدای این انقلاب بزرگ باید بر زنان تفهیم شود که برابرند و برای اعمال این برابری باید فرد به فرد مبارزه کنند و بجنگند و افکار پوسیده ای که تشدیدگر این نابرابری هستند تا دور اندازند.

قرار دادن یک روز در تقویم با عنوان منع خشونت علیه زنان راه حل کارسازی نیست بلکه این مسئله نیازمند یک انقلاب فکری و فرهنگی بزرگ با توجه به هر جامعه و فرهنگ هر ملت است،آمارهای ثبت شده بیان گر جدیت این موضوع است که وضعیت تامین امنیت روحی و جسمی و جنسی زنان چندان رو به رشد و مثبت نیست بلکه نیازمند یک پروسه عظیم و طولانی برای ایجاد تغییر در تفکر های تمامی انسان ها از جمله زنان و مردان است.

منع خشونت علیه زنان،مسئله ای است که برای حل آن تمامی اقشار و گروه های هر جامعه باید متناسب با فضای فرهنگی و اجتماعی که در آن هستند،برخیزند و دغدغه مند باشند،ژست روشنفکری و خویش مهم پنداری در این مورد جوابگو نیست،باید حرکت جدی و رو به جلو صورت گیرد پس لطفا از استوری گذاشتن های شعاری و هشتگ زدن های ظاهری دست بکشید و تغییرات را از افکار خود آغاز کنید.

مهم ترین تغییری که باید در دیدگاه های همگان ایجاد شود این است که هیچ زن یا حتی بهتر است بگوییم هیچ انسانی نباید برای جلب نظر و رضایت دیگری یا دیگران،از خواسته و مطالبات خودش صرف نظر کند.گفتن این جمله که «فلانی به دخترت بگو امروزی لباس بپوشد تا شوهر خوب گیرش افتد» به تنهایی ویران گر تمامی حقوق و برابری است که برای زنان لازم می دانیم.زنان باید بدانند که اگر آراسته می پوشند،آرایش می کنند،درس میخوانند و فعالیت می کنند باید مطابق خواسته و برای جلب رضایت نفس خودشان باشد،نه فرد دیگری!

شایسته یادآوری است که در آغاز این انقلاب پر پیچ و خم و ایجاد تغییرات مربوط به حقوق زنان،قوانین و هنجارهای جامعه هم باید رنگ و بوی تغییر و عمل بگیرند تا بستر مناسب تری برای نفس کشیدن زنان فراهم شود،نفس کشیدنی که رنگ و بوی استقلال،برابری و زنانگی پرافتخار دهد.

در این راستا خواندان مقالات و کتاب هایی که حرفشان برابری جنسیتی و منع خشونت علیه زنان است را جدی بگیرید تا با کمک از قدرت ناخودآگاه خویش،تغییر را آسان کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *